Scenariusz zajęć do klas młodszych
Temat: "Pani Złość"
Opracowanie: Anna Żywolewska, Zespół Szkół nr 3 w Białymstoku

Cel główny: złość jako prawo do wyrażania własnych emocji.
Cele szczegółowe:
Uczeń: -  uświadamia sobie  prawa do wyrażania złości ,
- poznaje  bezpieczne sposoby radzenia sobie ze złością.
Metody: metoda Peto,  parateatralna
Środki dydaktyczne : opowiadanie z książki „Gdy Pani Złość przychodzi  z wizytą”  E. Meyer-Glitza (wydawnictwo Jedność), nagrania magnetofonowe- Deszczyk, balony, kolorowe gazety
Przebieg zajęć:
1.    Rozwiązanie łamigłówki (rozwiązanie Złość)
2.    Rundka w kręgu „Co mnie złości i co wtedy robię?”
3.     Podanie tematu zajęć
4.    Słuchanie opowiadania nauczyciela
5.    Swobodne wypowiedzi na temat wysłuchanego opowiadania, ocena postępowania bohatera,
6.    Burza mózgów – rady dla ………
7.    Jak pokonać złość –ćwiczenia(po każdym rozmowa na temat odczuć, omówienie):
a)    „Start rakiety”
b)    Darcie kolorowych papierów na najdrobniejsze kawałeczki-wypuszczanie negatywnych  uczuć, wyrzucanie ich w powietrze;
c)    „Balony złości”
d)    „Balonowa bitwa” według zasady można tylko uderzać swoim balonem w balon kolegi.
e)    „Dzielenie się złością” rysunek
f)    „Zamek”
8.     Ewaluacja zajęć: znają różne sposoby na pokonanie złości

Gry i zabawy uczące panowania nad gniewem, złością wykorzystane w scenariuszu:

 Nazwa Materiały
Opis
 1.Start rakiety  -  Uczestnicy bębnią palcami po blacie stołu, najpierw cicho i powoli, a potem coraz szybciej i głośniej; Następnie uderzają płaskimi dłońmi o stół albo klaskają, również z natężającą się głośnością i we wzrastającym tempie; Potem tupią nogami, także tutaj zaczynając cicho i powoli, a potem coraz głośniej i szybciej;
Cicho naśladują brzęczenie owadów, przechodzące aż do bardzo głośnego wrzasku (hałas i szybkość wykonywanych ruchów stopniowo wzrastają, dzieci wstają gwałtownie ze swoich   miejsc, wyrzucają z głośnym wrzaskiem ramiona do góry - rakieta wystartowała. Uczestnicy  powoli znowu siadają na swoich miejscach. Ich ruchy uspo¬kajają się. Hałas przebrzmiewa, słychać już tylko cichutkie brzęczenie owadów, które stopniowo zanika, aż wszystko ucichnie -rakieta zni¬kła za chmurami.

 2. Darcie papierów (wg metody Peto)  Papiery, gazety  Wypuszczanie złych uczuć poprzez działanie, czyli darcie papierów na jak najmniejsze kawałki, wyrzucanie tych kawałków w powietrze i posypywanie się nawzajem.
 3.Balony złości  Balony  Balon reprezentuje ciało, a powietrze w środku złość. Najpierw rozmowa z uczestnikami zabawy na temat sposobów uwolnienia złości: naciskanie balonów do pęknięcia, wypuszczanie powietrza z balonów do pewnej części. Zabawa.
 4.Balonowa Bitwa  Balony, patyczki do balonów  Każde dziecko otrzymuje napompowany balon. Maluje na nim wykrzywioną złością twarz, a następnie przymocowuje go do patyka. Przy pomocy tych „wściekłoszy" dzieci stoczą teraz ze sobą walkę - albo jeden na jeden, albo też  wszyscy przeciwko wszystkim. Prowadzący stawia warunek: Bitwa może rozgrywać się jedynie pomiędzy balonami, nie wolno w jej trakcie używać kijków, na których zostały one osadzone!
 5. Dzielenie się złością  Kartki, pisaki, kredki, mazaki  Dzieci, które łatwo wikłają się w kłótnie, malują wspólnie obrazek wściekłości. W tym celu siadają naprzeciwko siebie, pomiędzy nimi leży kartka papieru. W milczeniu, zmieniając się raz jedno raz drugie, zaczynają rysować: linia po linii, kreska po kresce, punkt po punkcie. Próbują przy tym wyrazić wszystkie te uczucia, które żywią do siebie nawzajem. Czasem w zbliżeniu się do siebie pomaga już wspólna praca.
W każdym przypadku uczestnicy powinni mieć możliwość, by na zakończenie porozmawiać ze sobą w małych grupkach lub też wspólnie ze wszystkimi. Opowiadają, co przeżywali w trakcie malowania z nielubianymi partnerami.
 6. Zamek  -  Uczestnicy tworzą  zamknięte koło to znaczy „zamek". Jedno dziecko próbuje wydostać się z tego koła na zewnątrz albo wedrzeć się do środka. Do przeprowadzenia tej zabawy można podzielić grupę na dwie części np. chłopców i dziewczynki. Dziewczynki próbują dostać się do zamku. Następnie zmieniają się rolami. Dziewczynki tworzą „zamek" a chłopcy nie używając przemocy, atakują go. Później rozmowa na temat: Jak czuły się w poszczególnych rolach? Czy zachowywały się w różny sposób? Jeżeli tak, jak można wyjaśnić ich postępowanie. Czy rzeczywiście za każdym razem, fizyczna siła była zaletą?
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
10
11
17
23
Data : 2019-11-23
28
Data : 2019-11-28
Początek strony